Teraz jest 19 lip 2018, o 06:26

Wszystkie czasy w strefie UTC + 1




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 24 ]  Przejdź na stronę 1, 2, 3  Następna strona
Autor Wiadomość
 Tytuł: Ogar w bloku to nie problem
PostNapisane: 15 paź 2008, o 23:38 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 15 paź 2008, o 08:18
Posty: 763
Lokalizacja: koło Żywca
Często słyszeliśmy z żoną, że trzymając tak dużego psa w bloku skazujemy go na męczarnie, a sami jesteśmy bezduszni i egoistyczni. Wiele godzin spędziliśmy (i nadal to czynimy) na uświadamianiu naszych sąsiadów, że tak nie jest. Nieustannie próbujemy tłumaczyć i zmienić stereotyp dotyczący posiadania psów w małym „M”. Większość ludzi uważa, że psa można trzymać jedynie w domu z ogródkiem. Ludzie ci nie widzą nic złego w tym, że w większości przypadków psy takie przez całe swoje życie nigdy nie wychodzą poza ogrodzenie posesji. Konsekwencją trzymania psa w tak „komfortowych warunkach domku z ogrodem” jest przeważnie jego „zdziczenie”, agresywność i umiłowanie częstych spacerów na „psią łapę”. Oczywiście już na wstępnie zaznaczę, że "nie ma róży bez kolców” i szczęśliwe posiadanie psa w bloku zależy od indywidualnych cech poszczególnych osobników w obrębie rasy oraz zaangażowania właściciela, a zawarte tu uwagi są osobistą refleksją nad doświadczeniami płynącymi z posiadania ogara i chciałbym by nie były traktowane jako reguła.

Rozpoczynając pisanie tego artykułu nie bardzo wiedziałem o czym napisać. Oczywistą rzeczą bez względu na rasę i wielkość psa oraz na ilość posiadanych metrów własnego „M” jest zapewnienie psu miejsca na posłanie i miski z jedzeniem oraz nauczenie go cichego i spokojnego czekania na właściciela pod jego nieobecność. O ile w domku z ogrodem pies może (teoretycznie) do woli hałasować, to w bloku taka rzecz jest niedopuszczalna. Uważam jednak, że przy odpowiednim wychowaniu, a przede wszystkim kulturze osobistej i poszanowaniu innych ludzi hałasowanie psa bez względu na zamieszkanie, jest w równym stopniu uciążliwe dla sąsiadów. Zarówno w bloku, chociaż tu psie smutki rozchodzą się ze zdwojoną siłą, ale i na podwórku jest to niepożądane. Nieraz chodząc na spacery z ledwo uśpionym dzieckiem w wózku, mijałem rozwścieczone psy ujadające pod bramą na każdą przelatującą muchę, nie wspominając już o mojej skromnej osobie. Także sprawa czystości terenów osiedlowych, chodników czy trawników, a zwłaszcza placów zabaw, nie powinna być pominięta podczas edukacji psa… i właściciela; odpowiedzialny właściciel psa wie do czego służą łopatki czy torebki jednorazowe, szanując tym samym innych użytkowników tego terenu.

Ale do rzeczy. Jak to jest z ogarem?



Ogar jest psem niezwykle subtelnym. Dobrze ułożony jest „mądrze posłuszny”. To pies z sercem i duszą. Mieszkając w bloku ogar napotyka na swojej drodze - jak każdy inny pies tu mieszkający - pewne intensywne bodźce jak ruch uliczny, pieszy czy gwar dzieci na podwórku, jednak w przypadku ogara nie są to utrudnienia – ogar je toleruje, bez większego zainteresowania. Jest to pies, który szybko dostosowuje się do warunków w jakich przyszło mu mieszkać. Na spacerach z lubością oddaje się swojej pasji, czyli wsadzenia nosa w ziemię w poszukiwaniu ciekawych zapachów, których w alejkach osiedlowych nie brakuje. Jest ciekawski świata.

Ogar to wspaniały przyjaciel. Nawiązuje znajomości psio-ludzkie często, aczkolwiek ostrożnie i z dystansem. Nie wykazuje cech agresywnych. Akceptuje sąsiadów bez większej egzaltacji. Gości początkowo bacznie obserwuje, by po chwili łasić się gotowym przyjąć wszelkie pieszczoty. Podobnie ma się sprawa z tolerancją innych psów. Dobrze socjalizowany od lat szczenięcych jest chętny do zabawy i nawiązywania nowych psich znajomości. Nigdy nie inicjuje konfliktu – w przypadku „nowego obiektu” wysyła sygnały uspokajające. Obserwuje i zaczepia do zabawy z otwartym sercem. W razie ataku kontratakuje szybko i konsekwentnie, ale jak na ogara przystało delikatnie i z… wrodzonym dystansem. Prawie nigdy nie użyje zębów. Choć ogar lubi być dominujący, nie broni swojej pozycji zaciekle, woli oddać pole silniejszemu. Owa „mądrość” ogara jest naprawdę bardzo cenna dla „mieszczucha”.


Te cechy, czyli duża tolerancja na różne bodźce i bardzo stonowane reakcje na nie powodują, że ogar jest prawie całkowicie niekłopotliwy w środowisku miejskim. Odnajduje się tu zupełnie tak samo dobrze, jak w lesie na ścieżce – bo w końcu to pies myśliwski. Czas na spacery najchętniej spędzałby w lesie. Lubi pracę wykorzystującą jego wrodzone zdolności do tropienia zwierzyny. Chętnie też biegnie przy rowerze. Nie jest to jednak typ sprintera. Potrafi pokonać znaczne odległości, ale w wolniejszym tempie. Zimą sprawdza się jako pies pociągowy (do sanek z małymi dziećmi). Należy jednak brać pod uwagę – zwłaszcza na początku edukacji psa – uprawiając z ogarem inny niż tropiący rodzaj sportu, że górę może wziąć instynkt i nasz wypad na rower, może się skończyć przy najbliższym napotkanym skrawku trawnika. Zapach będzie dla niego bardziej interesujący. Nasz egzemplarz jest ogarem wodolubnym. Latem najchętniej lubi aportować patyki z wody. Przy braku patyków zadowala się wyławianiem z dna kamieni i pływaniem „relaksacyjnym”. Przyznam jednak, że jest to nietypowe jak na ogara.


W domu natomiast aportuje piłki rzucane mu najchętniej przez nasze dzieci. Ogar kocha dzieci. Mieszkanie w małym „M” naturalnie ułatwia tą przyjaźń. Nie okazuje w kontaktach z dziećmi zdenerwowania, zmęczenia czy rozdrażnienia. Jest cierpliwy, spokojnie znosi nawet najśmielsze poczynania dzieci. Uwielbia pieszczenie, głaskanie, przytulanie. Gdy jest już zmęczony natarczywością dziecka (co zdarza się bardzo rzadko) po prostu wstaje, ale najczęściej delikatnie liże po rękach czy twarzy, dając do zrozumienia, że czas zmienić zabawę. Podczas spotkań rodzinnych, ulubionym miejscem ogara jest właśnie dziecinny pokój. Należy tu jednak powiedzieć, że dzieci muszą być od najmłodszych lat uczone mądrego kochania i przebywania ze zwierzętami. Ponadto należy zawsze brać pod uwagę niekontrolowane zachowanie małego dziecka i w związku z tym nieprzewidziane zachowanie się nawet najwspanialszego psa.
W mieszkaniu tak jak już wspomniałem powinien mieć swój kąt, lecz na czas np. czyszczenia legowiska (ale i nie tylko wtedy) potrafi sam o siebie zadbać, chętnie wskakując „cichaczem” na kanapę. Czas spędzany samemu w domu najczęściej przesypia w ulubionej pozycji czyli „kołami do góry”. Dorosły ogar bez problemu pozostaje sam w domu przez 8-9 godzin. Nauczony, nie ujada lecz jedynie szczekaniem sygnalizuje obecność „obcego” na klatce schodowej. Jest czujny. Można więc powiedzieć, że jest psem stróżującym. Sąsiedzi cenią sobie tego rodzaju aktywność, zwłaszcza po pewnym zdarzeniu, które kiedyś miało miejsce u nas w bloku. W nocy obudziło mnie początkowo warczenie a następnie szczekanie mojego psa. Miałem trudności żeby go uspokoić. Byłem zły, że obudzi nasze dzieci i przy okazji dzieci sąsiadów. Rano jednak musiałem go przeprosić i podziękować, za odstraszanie piromanów. Ktoś w korytarzu urządził sobie ognisko. Owa pomysłowość człowieka mogła nas kosztować życie, gdyby nie ogar.
Stróżuje ale czy broni. Przypuszczam, że zależałoby to od sytuacji i osoby, którą musiałby obronić. Ogar szanuje człowieka i go nie zaatakuje. Potrafi odstraszyć wystarczająco używając swoich naturalnych argumentów: odpowiednie gabaryty, piękny głęboki głos, iskra w oku i lśniący komplet zębów pokazany w szerokim „uśmiechu” wystarczą, by potencjalny napastnik zmienił zamiary. Inną rzeczą jest czy ogar użyje tych zębów - nie wiem i mam nadzieję, że nigdy nie będę zmuszony, aby się o tym przekonać.
Podsumowując stwierdzę tylko, że nie ma znaczenia dla psa czy mieszka w domu o metrażu 150 czy 50 m oraz czy ma teren do (dzikiego) biegania przy bramce za rozrywkę mając szczekanie na muchy. Warunkiem posiadania psa, ogara jest mądre podejście właściciela. Pies, który przez 9 godzin spędza sam w domu potrzebuje czasu na swobodne wybieganie, obwąchanie różnych kątów (nie tylko dobrze sobie znanego trawnika dookoła domu) i poświęcenie czasu tylko dla niego. Ogar jest psem potrzebującym bliskości właściciela i czeka cierpliwie, spokojnie w domu pod warunkiem, że po powrocie właściciela czeka go spacer, pieszczochy czy smakołyk – bo ogar to łakomczuch.


W naszym przypadku w tygodniu ograniczamy się (z braku czasu) do krótkich spacerów 2 razy dziennie po około pół godziny i jednym wieczornym w miarę możliwości dłuższym. Natomiast przez weekend pies wie, że czekają go 2 dni szaleństwa (kilkugodzinny spacer w lesie, kąpiele w stawie, wycieczki rowerowe czy praca na tropie farbowanym itp. itd). Ogar pod tym względem świetnie dopasował się do naszego rozkładu tygodniowego i o ile w normalnym tygodniu pracy jest typowym kanapowcem, to przez weekend jego aktywność bardzo wzrasta. Ogar jest wymarzonym psem dla rodziny pracującej, posiadającej dzieci, ponieważ dosłownie wtapia się w nią, staje się jej integralną częścią, świetnie rozgranicza czas swojej aktywności od momentów, kiedy domowników z nim nie ma, bądź są zajęci. Nie narzuca się w żaden sposób, z pokorą poczeka na czas tylko jemu poświęcony. Należy jednak stanowczo podkreślić, że właściciel ogara nie może wyjść z założenia, że skoro na co dzień tak bezproblemowo akceptuje krótkie wyjścia, to również w święta czy weekendy można pozbawić go długiego, nieskrępowanego smyczą spaceru!.Nic bardziej mylnego. Krótkie spacery w tygodniu naszej pracy i długie w weekendy to zupełne minimum potrzebne do tego, ażeby nasz pies był szczęśliwym, nie uciążliwym mieszkańcem bloku i naszym kochającym nas przyjacielem. Mieszkanie ogara w „ciasnym” bloku nie działa na niego przygnębiająco i nie powoduje utraty typowych dla niego cech psa myśliwskiego. Ogar jest psem inteligentnym i z dostojeństwem akceptuje każde warunki lokalowe. Jest naszym pełnoprawnym członkiem rodziny, z którą się bardzo identyfikuje, z właściwą tylko dla ogara wrażliwością, subtelnością i miłością.

Tekst: Sławomir Urbańczyk
Współpraca i korekta: Magdalena Urbańczyk
Foto: Sławomir Urbańczyk, Właściciel psa Kumpel Z Beskidzkich Wysp

_________________
Określ swoją wizję przyszłości. Zastanów się jaka jest jej cena? Postanów, że ją zapłacisz...


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Ogar w bloku to nie problem
PostNapisane: 19 paź 2008, o 13:51 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 18 paź 2008, o 08:22
Posty: 1568
Lokalizacja: Włocławek
Witam
Zgadzam sie całkowicie, że można trzymać ogara w bloku bez problemów, ale też można w domku z dzialką z problemami.
Pierwsza sprawa , to dużo kontaktu psa z domownikami , to podstawa.
Drugie to raz, dwa razy w tygodniu dłuższy spacer.
Pies w domu jest domatorem, aczkolwiek mój Amon jest czujny, pilnuje domu, nie lubi obcych. Po zaprzyjaznieniu jest OK, ale pierwsze kontakty nie zawsze.
Co do innych psów to różnie, małe jak go zaczepiają olewa całkowicie, ale jak duży samiec go zaczepia, no cóż chyba honor mu nie pozwala przejść bez reakcji.
Reasumując można spokojnie trzymać w blokowisku w mieście, tylko pamietać o jego potrzebach.
Zapraszam na stronkę Amona , naprawde fajna.

Dopisek Administratora
Mam taką prośbę, aby zdjęcia naszych psów, nie związane z tematem wątków w których się znalazły, prezentować na blogu lub w dziale 'Przedstaw się'.

_________________
Amonowo pozdrawia leszek.piechocki@wp.pl


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Ogar w bloku to nie problem
PostNapisane: 4 lis 2008, o 22:08 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 3 lis 2008, o 21:35
Posty: 24
"w większości przypadków psy takie przez całe swoje życie nigdy nie wychodzą poza ogrodzenie posesji. Konsekwencją trzymania psa w tak „komfortowych warunkach domku z ogrodem” jest przeważnie jego „zdziczenie”, agresywność i umiłowanie częstych spacerów na „psią łapę”.


Czytam i zupełnie się nie zgadzam, moje statystyki są zupełnie inne, nawet nie wspomnę o moich psach, ale o tych z sąsiedzkiego otoczenia na 8 psów z najbliższych zabudowań tylko dwóch właścicieli nie spotyka się na spacerach. Uważam, że psu lepiej żyje się w domu z ogrodem, a właścicieli nieskorych do spacerów również masa jest w blokach, gdzie zamiast spaceru wypuszcza się psa na balkon, lub luzem puszcza przed blok. Sądzę. że dobry "pan" znajdzie się wszędzie i jest to kwestia mentalności, a nie miejsca zamieszkania.


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Ogar w bloku to nie problem
PostNapisane: 4 lis 2008, o 22:30 
Offline
Grupa szybkiego reagowania
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 15 paź 2008, o 21:03
Posty: 11094
Basta napisał(a):
"
Czytam i zupełnie się nie zgadzam, moje statystyki są zupełnie inne, nawet nie wspomnę o moich psach, ale o tych z sąsiedzkiego otoczenia na 8 psów z najbliższych zabudowań tylko dwóch właścicieli nie spotyka się na spacerach. Uważam, że psu lepiej żyje się w domu z ogrodem, a właścicieli nieskorych do spacerów również masa jest w blokach, gdzie zamiast spaceru wypuszcza się psa na balkon, lub luzem puszcza przed blok. Sądzę. że dobry "pan" znajdzie się wszędzie i jest to kwestia mentalności, a nie miejsca zamieszkania.


Może i lepiej się żyje psu w domu z ogrodem...(człowiekowi z resztą też ;) ) pod warunkiem, że jego opiekunowi czasami chce się z tego domu z ogrodem ruszyć.
Na właściciela wypuszczającego psa na balkon lub luzem wcześniej czy później ktoś gdzieś doniesie...na właściciela trzymającego psa tylko w ogródku( o ile nie będzie robił za dużo hałasu) raczej nikt.

Oczywiście, że tu chodzi przede wszystkim o człowieka, bo to ona ponosi odpowiedzialność za wychowanie swojego psa i jego socjalizację, ale myślę, że podstawą tego tekstu jest próba złamania stereotypu, że ogary nie nadają się do bloku bądź są tam nieszczęśliwe.

_________________
http://www.ogarnatropie.pl


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Ogar w bloku to nie problem
PostNapisane: 5 lis 2008, o 07:50 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 15 paź 2008, o 19:55
Posty: 6177
Lokalizacja: Szczecin
Czuję się lekko wywołana ponieważ my mieszkamy akurat w domku z małym ogródkiem i po przejściach z łapką Salwa musiała nam przypomnieć że dla niej ten ogródek jest za mały uciekając z niego i teraz co prawda płot wyższy ale i codzienny spacer i spotkanie z psami na wybiegu zapewnia jej rozrywkę codzienną i już nie musi kombinować na własną łapę ;)

Zgodzę się natomiast ze stwierdzeniem:
Basta napisał(a):
Sądzę. że dobry "pan" znajdzie się wszędzie i jest to kwestia mentalności, a nie miejsca zamieszkania.

Bo to tylko od nas samych zależy jak będzie się mieszkało naszemu psu.


Ania W napisał(a):
ale myślę, że podstawą tego tekstu jest próba złamania stereotypu, że ogary nie nadają się do bloku bądź są tam nieszczęśliwe.

I ja tak myślę ;)

_________________
Obrazek
Obrazek
"Pies nie dba o to, czy jesteś bogaty, czy biedny...
bystry czy tępy, mądry czy głupi.
Oddaj mu swoje serce, a on odda ci swoje.
O ilu ludziach można to powiedzieć?
Ilu ludzi może cię uczynić rzadkim, czystym i wyjątkowym?"


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Ogar w bloku to nie problem
PostNapisane: 5 lis 2008, o 09:18 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 20 paź 2008, o 06:28
Posty: 948
My zdecydwaliśmy się na psa dopiero po zamieszkaniu w domu z ogrodem, przede wszystkim dlatego, że we czworo sami ledwo się w mieszkaniu mieściliśmy. Teraz Pestka biega po ogrodzie, ale też wychodzi- głównie ze mną - na dość długie spacery na łąkę (parę ładnych hektarów) zaraz za naszym osiedlem. Niestety zupełnie odpada socjalizacja i psie kontakty, bo po prostu... inni właściciele psów nie wychodzą z nimi na spacer, a na kontakty Pestki z biegającymi luzem i bez żadnej opieki burkami (mieszkamy na wsi, gdzie oprócz nowej zabudowy tzw. podmiejskiej są rolnicze siedliska) nie mam ochoty. Po prostu boję się, że nie poradzę sobie z dwoma psami podczas bezpośredniej konfrontacji... Te psy też chyba nie widziały szczepionki na nosówkę czy - śmiem nawet stwierdzić - niektóre i na wściekliznę... Dalsze wyprawy spacerowe to też problem, bo Pestka ma na razie chorobę lokomocyjną...
Ponieważ w bloku mieliśmy fajnych sasiadów i krótkiego szczekania psów nie odczuwali jako uciążliwość (ja zawsze wiedziałam, że idzie listonoszka czy inkasenci ;) ), a znajomi wyprowadzali psy na długie spacery, nie widziałam, żeby były one nieszczęśliwe. Tylko jeden pan przeliczył się z własnymi możliwościami i niestety jego bernardyn po ukończeniu 6 miesięcy przestał być naszym sąsiadem... Ale on miałby problem i z jamniczkem, wydawało się mu, że trzy razy dziennie po dziesięc minut spaceru będzie w sam raz... Hi, hi, ciekawe, jak wyglądało jego mieszkanko. Cóż, zapłacił za kaprys...
Pamiętam, że Węszynoska stwierdziła, kiedy braliśmy Pestkę, że w domu ogary zajmują tylko jeden fotel... :D , więc mieszczą się w bloku bez problemu. :happy3:


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Ogar w bloku to nie problem
PostNapisane: 5 lis 2008, o 09:30 
Offline
Sołtys Wsi Ogarkowo
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 14 paź 2008, o 20:24
Posty: 1599
Lokalizacja: Warszawa
Agata,
Skopiowałam część Twojej wypowiedzi i odpowiem Ci na Twoim wątku powitalnym, bo nie chcę tu offować; niech ten wątek służy do wyrażania opinii o psie w bloku/domku - będzie się go łatwiej czytało w przyszłości ;)

_________________
Pozdrawiamy,
Paula & Świtun


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Ogar w bloku to nie problem
PostNapisane: 5 lis 2008, o 10:15 
Offline
Grupa szybkiego reagowania
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 15 paź 2008, o 21:03
Posty: 11094
Agata napisał(a):
Hi, hi, ciekawe, jak wyglądało jego mieszkanko. Cóż, zapłacił za kaprys...
Pamiętam, że Węszynoska stwierdziła, kiedy braliśmy Pestkę, że w domu ogary zajmują tylko jeden fotel... :D , więc mieszczą się w bloku bez problemu. :happy3:


Niestety za ten kaprys największą cenę zapłacił pies :roll:

A ja przyznaję, że mam mnóstwo psich znajomości z osiedla - chyba tylko małe dzieci i spotkania w piaskownicy mogą się równać jako źródło nowych znajomych ;)
Dodam że Bard z daleka rozpoznaje osoby, których psami się lubi i od razu rozgląda się za drugą połową duetu ;)

_________________
http://www.ogarnatropie.pl


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Ogar w bloku to nie problem
PostNapisane: 7 lis 2008, o 11:47 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 7 lis 2008, o 09:09
Posty: 7082
Lokalizacja: Garwolin
Ja takze uwazam, ze duzy pies w bloku to nie problem. Kiedy mieszkalismy w Warszawie w mieszkaniu z 3 psami wcale nie bylo tak zle. Codziennie mialam zapewnione spacery conajmniej 3 razy w tym jeden dlugi ponad godzine. Nigdy nie wychodzilam na 10 minut, zawsze raczej minimum pol godzinki. Troche nudne, bo po tych samych chodniczkach, ale moje psy byly raczej zadowolone. Po powrocie spaly snem sprawiedliwego. Teraz mieszkajac na wsi wpadlam w pulapke, ktora sama na siebie zastawilam. Chodzilabym chetnie na dlugie spacery tylko problem w tym, ze na wsi nie ma oswietlenia. W Warszawie nawet o 24.00 mozna bylo spacerowac i czlowiek sie nie bal. Na wsi jesienia, juz od 17tej jest ciemno jak d... i mozna sie zabic przed wlasna brama. Z racji zdrowotnych musze sobie jakos te spacery nocne zorganizowac. Zakupilam latarke czolowke i mam w planie zdobyc obroze swiecace dla psow. Obcych sie nie boje, bo jak ide z 4 lub 5 psami, to nikt nie jest wstanie do mnie podejsc niepostrzezenie. Gorzej z wariatami, ktorzy jezdza dosc szybko droga polna. Bedziemy chodzic polami. Czasami ide do sasiadow z wizyta wieczorem. Od razu jest przyjemniej jak psiaki sie kreca kolo czlowieka. Nawet Kuba sie wtedy nie boi. Latem bylo o wiele fajniej :zly1: Ogrod mam dosc duzy i moje psiaki sporo biegaja bawiac sie. Ajsza, Sonia, Krecik i Yasminka uwielbiaja wspolne gonitwy naokolo domu. Przez okno wyglada to dosc smiesznie.
Pozdrawiam Kasia


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Ogar w bloku to nie problem
PostNapisane: 7 lis 2008, o 16:54 
Offline
Avatar użytkownika

Dołączył(a): 15 paź 2008, o 08:18
Posty: 763
Lokalizacja: koło Żywca
ja proszę o zdjęcie terenów :) Garwolin... dzięki forum człowiek cały czas uczy się geografii Polski :)

_________________
Określ swoją wizję przyszłości. Zastanów się jaka jest jej cena? Postanów, że ją zapłacisz...


Góra
 Zobacz profil  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 24 ]  Przejdź na stronę 1, 2, 3  Następna strona

Wszystkie czasy w strefie UTC + 1


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zalogowanych użytkowników i 2 gości


Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Skocz do:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Copyright by www.ogarkowo.pl